| ช้อปปิ้ง พลาซ่า | เรื่องเล่าวิถีสยาม | ท่องเที่ยวทั่วไทย | เนื้อที่โฆษณา |
สยามเมืองยิ้ม (Thailand : Land of Smile) โลกของความเกื้อกูล ดุจผีเสื้อกับดอกไม้
::: Polyboon / Stories /วิชาเหมือนสินค้า ::: เรื่องเล่าชาวสยาม :::
 


วิชาเหมือนสินค้า
เรื่อง และภาพประกอบโดย พุฒิวงศ์ บุษบวรรษ

สมัยผมยังเป็นเด็กนักเรียน ตำราเรียนสมัยก่อนจะมี กลอนสอนใจอยู่หลายบท (ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมถึงนำเอาไปจากตำรา) และมีกลอนบทสำนวนหนึ่ง หรือกระทู้หนึ่งที่ชอบมาก เพราะความหมายดี อาจเพราะผมได้ครูดีคอยอธิบาย ให้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้งด้วยหรือเปล่านั้นคือบท วิชาเหมือนสินค้า อันมีเนื้อหาดังนี้

"วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกล
ต้องยากลำบากไป จึงจะได้สินค้ามา
จงตั้งเอากายเจ้า เป็นสำเภาอันโสภา
ความเพียรเป็นโยธา แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ
นิ้วเป็นสายระยาง สองเท้าต่างสมอใหญ่
ปากเป็นนายงานไป อัชฌาศัยเป็นเสบียง
สติเป็นหางเสือ ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง
ถือไว้อย่าให้เอียง แล่นเลาะเลี่ยงข้ามคงคา
ปัญญาเป็นกล้องแก้ว ส่องดูแถวแนวหินผา
เจ้าจงเอาหูตา เป็นล้าต้าฟังดูลม
ขี้เกียจคือปลาร้าย จะทำลายให้เรือจม
เอาใจเป็นปืนคม ยิงระดมให้จมไป
จึงจะได้สินค้ามา คือวิชาอันพิศมัย
จงหมั่นมั่นหมายใจ อย่าได้คร้านการวิชา"

ซึ่งพอสรุปสั้นเนื้อหาว่าให้คนเราตั้งใจและทุ่มเทให้กับการเรียนรู้ เพราะวิชาเป็นสิ่งมีค่าต่อชีวิต กลอนบทนี้อาจถูกลืมจากคนไทยหลายคนไปแล้วถ้าหลายปีก่อนไม่มีงานฆษณา ที่นำเอากลอนบทนี้มาเปลี่ยนแปลงว่า "ป.ปลา นั้นหายาก ต้องลำบากออกเรือไป...." ผมไม่ทราบเหมือนกันว่าผู้ดูแลการศึกษาของไทย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนจบเมืองนอก เมืองนา เลยทำให้ไม่สนใจภมิปัญญาคนไทย หรือเพราะเหตุผลใด แต่เท่าที่รู้หากพวกเรายังเห็นคุณค่าอยู่ ให้เราเล่าและอธิบายให้ลูกหลานเราฟังได้ เพื่อประโยชน์ของลูกหลานเราเอง

Copyright by Polyboon Co.,Ltd