โครงการธุดงค์ตามรอยบาทพระบรมศาสดา
อินเดีย-เนปาล
ถวายเป็นพระราชกุศลแด่
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมราชินีนาถ
ความเป็นมา
เนื่องด้วยมีพระสงฆ์ไทยจำนวนมาก ที่ได้มีโอกาสไปกราบนมัสการสังเวชนียสถานทั้ง
4 ตำบล ในประเทศอินเดีย และเนปาล อันได้แก่ ลุมพินี สถานที่ประสูติในเนปาล
พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ สารนาท สถานทีแสดงปฐมเทศนา และกุสินารา
สถานที่เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานในประเทศอินเดีย ตลอดจนสถานที่อื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา เช่น สาวัตถี ราชคฤห์ นาลันทา ไวสาลี
ปาวา เป็นต้น ได้เกิดความเลื่อมใส ความปิติ ศรัทธาขึ้นมาก ที่ได้รู้เห็นสถานที่จริง
ตามพุทธประวัติ และมีความปรารถนาจะเดินจาริกธุดงค์เจริญพระกรรมฐาน
ไปตามสถานที่สำคัญ อันเกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้า เพื่อเป็นการเผยแผ่และปฏิบัติบูชา
ถวายแด่องค์พระบรมศาสดา แต่ก็ยังไม่สามารถที่จะทำได้ เพราะว่าในปัจจุบันประชาชนทั้งในอินเดียและเนปาล
ส่วนใหญ่ไม่ได้นับถือพุทธศาสนาแล้ว จึงเป็นการลำบากที่จะรักษาพระธรรมวินัยและข้อวัตรปฏิบัติต่างๆ
ถูกต้องได้
ดังนั้น คณะพระภิกษุสงฆ์ที่ต้องการจาริกธุดงค์ เจริญพระกรรมฐาน
ในสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนา ในประเทศอินเดียและเนปาล จึงได้ร่วมกัน
จัดทำโครงการธุดงค์ตามรอยบาทพระบรมศาสดาขึ้น เพื่อปฏิบัติเป็นพุทธบูชา
ในแดนพุทธภูมิ ถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทามเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมราชินีนาถ
ตลอดถึงพระบรมวงศานุวงศ์ทุกๆ พระองค์ และเพื่อฟื้นฟูและเผยแผ่พุทธศาสนาในแดนพุทธภูมิ
พร้อมทั้งเผยแผ่ข้อวัตรปฏิบัติของสงฆ์ไทย ในชาวพุทธนานาชาติได้รู้จัก
วัตถุประสงค์
๑. เพื่อปฏิบัติถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศา นุวงศ์ ตลอดจนถึงบูรพกษัตรย์ไทยที่ได้ทำนุบำรุงรักษาพุทธศาสนาไว้ได้ถึงปัจจุบัน
๒. เพื่อเป็นการบูชาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
อันสูงสุด คือ ปฏิบัติบูชาในแดนพุทธภูมิ
๓. เพื่อฟื้นฟูและประกาศพุทธศาสนาในอินเดียและเนปาล
๔. เพื่อเสริมสร้างศรัทธาแก่คณะพระธุดงค์ให้มั่นคงยิ่งขึ้น
๕. เพื่อเผยแพร่ข้อวัตรปฏิบัติอันดีงามของพระสงฆ์ไทยให้ชาวพุทธนานาชาติได้รู้จัก
๖. เพื่อศึกษาพุทธประวัติในแดนพุทธภูมิ
ผลที่คาดว่าจะได้รับ
๑. ทำให้ชาวอินเดียและเนปาล ตลอดถึงชาวพุทธนานาชาติ
ได้รู้จักข้อวัตรปฏิบัติอันดีงามของคณะสงฆ์ไทย
๒. ทำให้ศรัทธาของคณะพระภิกษุสงฆ์ที่ร่วมโครงการ
มั่นคงหนักแน่นในบวรพุทธศาสนามากขึ้น
๓. เป็นการสะสมอบรมเพิ่มเติมบารมีให้แก่กล้ายิ่งๆ
ขึ้นไป
๔. เป็นการสร้างศาสนทายาทที่มีคุณภาพให้เกิดเพิ่มมากขึ้น
เพื่อเป็นกำลังในการเผยแพร่ศาสนา
|