ศีลห้า ถือว่าเป็นพื้นฐานของการครองชีวิตตามวิถีแห่งชาวพุทธ
การถือศีลนั้นถือว่าเป็นผู้ห่างไกลจากปัญหาทั้ง ๕ ประการ เพื่อให้ตนเอง
ครอบครัว และชุมชนสงบสุข โดยมีเนื้อหาโดยย่อดังนี้
- งดเว้นจากการเบียดเบียน
ทำร้ายชีวิต และจิตใจ ไม่ว่าจะด้วยความโกรธ ความกลัว
ความหลงผิด ศีลข้อนี้หลายคนเข้าใจผิดว่าหมายถึงการฆ่าให้ตายเพียงอย่างเดียว
จริงๆแล้วหมายถึงการทำร้ายร่างกาย และจิตใจด้วย ซึ่งถือว่าเป็นเหตุแห่งปัญหาในสังคม
การให้โทษหนักเบาแตกต่างไปตามผู้ที่ถือกระทำ และเจตนาผู้กระทำผิดศีล
หากทำร้าย ผู้ให้กำเนิด ผู้มีบุญคุณ ย่อมมีบาปหนัก พวกชอบด่า หรือทำร้ายทุบตีพ่อแม่
ตนเอง ย่อมได้รับผลแห่งบาปนั้นมากกว่าไปทำร้ายเบียดเบียนบุคคลอื่น
หรือสัตว์อื่นๆ แต่ถึงกระนั้น การกระทำผิดศีลข้อนี้ไม่ว่าจะกระทำกับใคร
หรือ สัตว์ชนิดใด ย่อมได้รับบาปจากผลแห่งการกระทำทุกครั้ง ทุกคราว
ต่างกันเพียงความมากน้อยเท่านั้นเอง ยิ่งเป็นการกระทำโดยเจตนา
ยิ่งได้รับผลแห่งการกระทำ นั้นมากกว่าการกระทำไปโดยพลั้งเผลอ ศีลข้อนี้มักแก้ด้วยความมีเมตตา
ให้จิตมีเมตตาจะทำให้ความโกรธ ลดน้อยลง
- งดเว้นจากการลักขโมย หรือหลอกลวง
แก่งแย่งของคนอื่นมาเป็นของตน โดยเจ้าของไม่ได้ยินยอม ด้วยความเต็มใจ
เช่นการลักทรัพย์ การฉกชิงวิ่งราว
หลอกลวง ยักยอก สับเปลี่ยน ซึ่งเป็นเหตุ ให้ผู้อื่นเสียทรัพย์ที่พึงมีพึงได้
มาเป็นของตนเอง ความอยากได้ของผู้อื่นมาเป็นของตน ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้น
จากความโลภ หากสังคมมีแต่คนผิดศีลข้อนี้ ความไว้เนื้อเชื่อใจ จะไม่มีในสังคมอีกเลย
ต้องอยู่อย่างระแวดระวัง ไม่เป็นสุข ถ้าถือศีลข้อนี้ได้ จะเป็นผู้ที่สมควรได้รับ
ความไว้เนื้อเชื่อใจ จากผู้ที่รู้จัก ศีลข้อนี้จะทำให้บุคคลที่ถือ
เป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริต
- งดเว้นจากการประพฤติผิดในกาม
มักเกิดจากจากความหลง จนขาดความยับยั่งชั่งใจ
ไม่แยกแยะว่าเป็น ภรรยาหรือสามีใคร รวมไปถึงบุคคลอื่นที่ไม่ใช่
ภรรยา หรือสามีของตน หากคนหมกหมุนแต่ในเรื่องกามารมณ์ จนปล่อยให้กิเลสครอบงำ
มักก่อให้เกิดปัญหาตามมา ซึ่งรวมถึงโรคภัยทางเพศ และหากเกิดตั้งครรภ์
โดยมิได้ตั้งใจ จะยิ่งเป็นการทำร้ายชีวิตหนึ่ง เพิ่มขึ้นอีกด้วย
- งดเว้นจากการพูดเท็จ
ยิ่งการพูดเท็จเพื่อหลอกลวงให้คนอื่นหลงเชื่อ ทำตาม หรือให้สิ่งที่ตนเองต้องการ
หรือการพูดเท็จเพื่อทำให้สังคมแตกแยก ล้วนแต่เป็นคำพูดที่ควรงดเว้น
คนส่วนใหญ่คิดว่าการพูดเล่น การโกหกเพื่อให้ผู้อื่นสบายใจนั้นเป็นเรื่องปกติ
ไม่ผิดอะไร เป็นความเชื่อที่ผิด เพียงแต่ต้องดูที่เจตนาเป็นหลัก
และดูผลแห่งคำพูดว่าสร้างความเสียหายให้ผู้ใดเรื่องไม่เป็นสำคัญ
- งดเว้นจากการดื่มกินของมึนเมา
เป็นที่ทราบดีอยู่แล้วว่า สุรา ของมึนเมานั้น เป็นตัวบั้นทอน สติทำให้ผู้ดื่มกระทำผิดศีลได้ครบทุกข้อโดยไม่รู้ตัว
ทั้งนี้ยังก่อเกิดความสียหายต่อร่างกาย และทรัพย์สิน จึงมีการรณรงค์เรื่องการห้ามดื่มของมึนเมาออกมาเสมอ
ซึ่งในบรรดาศีลทั้ง ๕ ข้อ ข้อนี้เป็นข้อแรก ที่แนะนำให้ถือไว้เป็นสำคัญ
เพราะศีลทุกข้อพึงรักษาได้ด้วยสติ ความรับผิดชอบชั่วดี แต่เมื่อดื่มสิ่งมึนเมาเข้าไป
ทำให้ขาดสติ มีโอกาสผิดศีลได้ทุกข้อ
การถือศีลแบ่งออกเป็น การถือศีลเป็นครั้งเป็นคราว
เช่นเมื่อร่วมงานบุญรับศีลรับพรจากพระ พอจบงานบุญก็ไม่ได้ นึกถึง
ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามกิเลสตัณหา ดีขึ้นมาหน่อยก็เป็นระดับที่ ฉุกคิดได้เป็นครั้งคราว
รู้จักระงับห้ามใจได้บ้าง แต่ก็ย่อมดีกว่าไม่ระงับ ละเว้นเอาเสียเลย
การถือศีลที่ผู้คนนับถือว่าบริสุทธิ์ คือการถือศีลอย่างเด็ดขาด ถาวร
ไม่ยุ่งเกี่ยวข้องแวะไปตลอดชีวิตทั้งความคิดว่าอยากกระทำ คำพูดว่าอยากกระทำ
และการลงมือกระทำ แรกๆ อาจเริ่มทีละข้อสองข้อ และพัฒนาเพิ่มขึ้น
ย่อมสร้างกุศล พาตน และคนรอบข้างให้ห่างไกลปัญหาได้ไม่น้อย